Archive for the μτφρ. Category

παρθένο χιόνι

Posted in germania, μτφρ., μάλλον προσωπικά with tags , , , , , on Νοέμβριος 3, 2007 by maurochali

Δεν υπάρχει παρθένο χιόνι

Σκαρφαλώνεις, φτάνεις ψηλά, κοιτάς γύρω σου ανασαίνοντας βαθιά με φουσκωμένο στήθος και καμαρώνεις, τι σπουδαίος που είσαι, εσύ, που κατόρθωσες και ανέβηκες σε τέτοια ύψη, εσύ, ολομόναχος –: και όμως ανακαλύπτεις ίχνη στο χιόνι. Εκεί που έφτασες βρέθηκε κιόλας κάποιος άλλος, πριν από εσένα.

Συνέχεια

Ich vergesse so viel – Ξεχνώ τόσα πολλά

Posted in μτφρ. on Ιουλίου 5, 2007 by maurochali

24 Ιούλη 2007: Το ξανακοίταξα κάμποσες φορές, το ψιλοδιόρθωσα, καλό δεν είναι, αλλά προς το παρόν θα μείνει έτσι. Οπότε κάθε πρόταση ευπρόσδεκτη. Με την «αγγλίδα χορεύτρια» δεν είχα καμιά τύχη. Πού ξέρεις, μπορεί κάποτε, τυχαία, όπως συχνά συμβαίνει όταν εκείνοι που καταπιάνονται με τέτοια πράγματα είναι ερασιτέχνες.

Υ.Γ. Ό,τι «φιλολογικό» βρήκα για το ποιηματάκι φέρει έντονο θρησκευτικό χρωματισμό. Δεν τους καταλαβαίνω αυτούς τους χριστιανούς· καθόλου όμως. Δεν λέω, η Kaschnitz διάλεγεται συστηματικά με το θρησκευτικό και στην συγκεκριμένη περίπτωση το θρησκευτικό συναίσθημα είναι ανάμεσα στα υλικά του ποιήματος. Μέχρις εκεί όμως. Μονόδρομες αναγνώσεις καταχητικού εγώ τουλάχιστον δεν μπορώ να δω.

Υ.Γ 2 Με την «αγγλίδα χορεύτρια» και τα «κόκκινα παπούτσια» λες να αναφέρεται στην Moira Shearer και στην ταινία The Red Shoes; Δεν αποκλείεται, νομίζω· καθόλου δεν αποκλείεται.
———————————————————

Το ποιηματάκι το βρήκα σε μια συλλογή της Marie Luise Kaschnitz (πρέπει να κοιτάξω, τι δικό της έχει μεταφραστεί στα ελληνικά) και μου άρεσε. Η μετάφραση είναι ημιτελής και θα επανέλθω.

Ich vergesse so viel
Das meiste
Nur einiges nicht

Nicht die englische Tänzerin
Mit den roten Schuhen
Nicht den brennenden Bergahorn
Vor der Eigernordwand

Auch nicht die Toten
Mit Kalk übergossen
Wie sie glänzten im Mondlicht

Zeit schöner Engel
Mit dem Kranz im Haar
Und der Pistole im Gürtel

Im Briefkasten liegt ein Zettel
Verlaß das Haus
Und ein anderer
Jesus war bei dir

Jesus wer soll das sein?
Ein Galiläer
Ein armer Mann
Aufsässig
Eine Großmacht
Und eine Ohnmacht

Immer
Heute noch

Ξεχνώ τόσα πολλά
Τα πιο πολλά
Μόνον ελάχιστα όχι

Όχι την αγγλίδα χορεύτρια
Με τα κόκκινα παπούτσια
Όχι τον φλεγόμενο σφένδαμο
Στους βορινούς βράχους του Eiger

Κι όχι και τους νεκρούς
Μ’ ασβέστη καλυμμένους
Πώς γυάλιζαν στο φεγγαρόφωτο

Καιρός ωραίων αγγέλων
Με ένα στεφανι στα μαλλιά
Στη ζώνη το πιστόλι

Ένα σημείωμα στο γραμματοκιβώτιο
Να εγκαταλείψεις το σπίτι
Και ακόμα ένα
Ο Ιησούς ήταν μαζί σου

Aυτός ο Ιησούς, ποιος είναι;
Ένας Γαλιλαίος
Ένας άνθρωπος φτωχός
Εξεγερμένος
Μια υπερδύναμη
Και αδυναμία

Πάντα
Και σήμερα ακόμα

Με κέντρισε νομίζω πρώτα εκείνος ο φλεγόμενος σφένδαμος, την ίδια μέρα που καίγονταν η Πάρνηθα. Μετά όμως ήρθαν και τα άλλα. Αυτή η εικόνα των ασβεστωμένων νεκρών που νομίζεις ότι παραφράζει Ρίτσο, το πιστόλι στη ζώνη, που ξύπνησε το τραγουδάκι «καλώς ήρθες Μαργαρίτα με τα κόκκινα μαλλιά…» και οι ωραίοι άγγελοι που ανέσυραν εκείνο το άλλο: «τον άγγελο που ντύθηκες…» Ασυνάρτητοι συνειρμοί, που για χάρη τους θα πρέπει να ψάξω τι ακριβώς συμβαίνει με την αγγλίδα χορεύτρια και το Άϊγκερ. Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα, όπως μοιάζει να είναι στη μετάφραση· αυτό το Eigernordwand δεν είναι συνηθισμένη βουνοπλαγιά. Είναι ο διάολος ο ίδιος. Αλλά και τι να πεις: «μπρος στο βορινό τείχος του Eiger», ή να το αφήσεις αμετάφραστο (η λύση του απελπισμένου); Θα δούμε.

Και βέβαια πρέπει να προσπαθήσω να συνεφέρω κάπως τη μετάφραση, κυρίως τις τρεις τελευταίες στροφές, που είναι άθλιες. Πώς όμως να το «μεταφράσεις» αυτό το ύπουλο παιχνιδάκι Großmacht – Ohnmacht, ε;