Archive for the καθεστώς εκτάκτου ανάγκης Category

αυτάααα

Posted in γερμανία, εφημερίδες, καθεστώς εκτάκτου ανάγκης on Μαρτίου 16, 2010 by maurochali

Η αγαπημένη μας, συντηρητική, Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ) τα λέει σήμερα (σχεδόν) όλα με μια φωτογραφία (του ddp) στο πρωτοσέλιδο.

Μεταφράζουμε (κάπως ελεύθερα) την λεζάντα:

Κατάδυση — Το 2001 μετά την ευλογία του Μητροπολίτη Παμφυλίας Χρυσοστόμου στα ναυπηγία του Kiel, ο δρόμος ήταν πια εντελώς ελέυθερος για την κατασκευή ενός συμβατικού υποβρυχίου για το ελληνικό πολεμικό ναυτικό. Το 2004 η Αθήνα παρέδιδε στατιστικές για τα στοιχεία της οικονομίας το ίδιο καλογυαλισμένες με το υποβρύχιο «Παπανικολής» κατά την πρώτη του κατάδυση. Κανείς δεν ήθελε να πιστέψει τότε ότι η συμφωνία για την παράδοση του υποβρυχίου θα κατέληγε να είναι ένας από τους ανοιχτούς λογαριασμούς μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και ημών. Το υποβρύχιο σαπίζει στην Βαλτική. Παρόλα αυτά θριαμβεύουν οι γερμανικές εξαγωγές όπλων χάρη και στην ελληνική … (*Politur γράφει η εφημερίδα, που σημαίνει «βερνίκι», «λάμψη», αλλά και τα αποσιωπητικά καλά είναι): η Αθήνα είναι ο δεύτερος καλύτερος πελάτης (σ.τ.μ. μετά την Τουρκία).

η εθνική ενότητα στην πράξη

Posted in πολιτική, πολιτική πεζοδρομίου, καθεστώς εκτάκτου ανάγκης, state of emergency, Uncategorized with tags , , , , , on Αύγουστος 25, 2009 by maurochali

«Πονάει η καρδιά όλων των Ελλήνων με τις εικόνες των καταστροφικών πυρκαγιών» δηλώνει ο κ. Σουφλιάς. Ας αφήσουμε στην άκρη το άκρως εύστοχο «με τις εικόνες …». Δεν πονάει κανείς για τις πυρκαγιές τις ίδιες, οι εικόνες είναι που δημιουργούν τα καρδιακά προβλήματα.

Το κρίσιμο είναι αλλού. Η καρδιά του κ. Σουφλιά πονάει το ίδιο με την καρδιά μιας δασκάλας που μένει στους Αμπελόκηπους, έχει δυό παιδιά και πήγαινε μια-δυό φορές το μήνα εκδομή στο Βαρνάβα ή στον Άγιο Πέτρο να περπατήσει. Γιατί και οι δύο φέρουν γονίδια ελληνικά.

Η καρδιά του μεσίτη και του εργολάβου που ετοιμάζονται να ριχτούν με τα μούτρα στα «φιλέτα» που απελευθέρωσε η φωτιά πονάει ακριβώς το ίδιο με την καρδιά όσων έχουν αγωνιστεί όλη τους τη ζωή για να μη γίνει η Αττική μια απέραντη «Βωβόπολις».

Η καρδιά του κ. Μαρκογιαννάκη, νυν υπεύθυνου για την μη-κάλυψη 3000 κενών στο πυροσβεστικό σώμα πονάει ακριβώς το ίδιο με την καρδιά των συγγενών και των φίλων των εποχιακών πυροσβεστών που σκοτώθηκαν το 2007, και βλέπουν τη «θυσία τους να πηγαίνει εντελώς χαμένη», αν μας επιτρέπεται να χρησιμοποιήσουμε τέτοιες συναισθηματικά φορτισμένες εκφράσεις, ενώ δεν μιλάμε για μέλη της βαρυπενθούσας κυβέρνησης.

Ο κ. Σουφλιάς είναι σοβαρός άνθρωπος. Δεν θα μιλούσε ποτέ για ασύμμετρες απειλές, ανθελληνικά σχέδια από τους Τούρκους, τους αναρχοκομμουνιστές ή άλλους εχθρούς της φυλής. Μιλάει μόνο για ελληνικές καρδιές που πάλλονται όλες στον ίδιο ρυθμό και πονάνε όλες το ίδιο, άσχετα αν μερικές ανήκουν σε εμπρηστές, συνενόχους και ηθικούς αυτουργούς ενώ άλλες σε καμμένους.

προτεραιότητα

Posted in καθεστώς εκτάκτου ανάγκης on Αύγουστος 23, 2009 by maurochali

«Πρώτη προτεραιότητα είναι η

προστασία της ανθρώπινης ζωής και

της περιουσίας των πολιτών».

(κ. Π. Παυλόπουλος)

Είναι κι αυτό μια παρηγοριά:

να ξέρεις ότι οι δημόσιοι άρχοντες,

μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες,

θέτουν σαφείς και σωστές προτεραιότητες.

υγ. Ο κ. Μαρκογιαννάκης (aka «φέτος έβρεξε πολύ γιαυτό δεν παραγγείλαμε εγκαίρως πυροσβεστικά ελικόπτερα») συντάσσεται με την γραμμή του συναδέλφου του, σε μια πιο συνετή της εκδοχή: «Πρώτη προτεραιότητά μας είναι η προστασία της ανθρώπινης ζωής» επανέλαβε ο κ. Μαρκογιαννάκης από το Κέντρο Επιχειρήσεων της Πυροσβεστικής. (ώρα 20:10)

υγ2. Μιας και μιλάμε για προτεραιότητες Μόνο που ο τίτλος μοιάζει υπερβολικά συνετός: «Πολιτική της βλακείας».  Κάπου μοιάζει να συγχέει ο συντάκτης την βλακεία με τις σαφείς προτεραιότητες.

οι νεοφιλελεύθεροι στην κρίση χαίρονται

Posted in germania, πολιτική, γερμανία, καθεστώς εκτάκτου ανάγκης with tags , , , , on Ιουλίου 22, 2009 by maurochali

Προειδοποίηση: το ποστ που ακολουθεί ΔΕΝ είναι επίκαιρο. Το μχ πιστεύει ωστόσο ότι δεν είναι και άκαιρο. Το ποστ που ακολουθεί αφορά τη γερμανική πολιτική σκηνή. Ίσως όμως όχι μόνο.

Το γερμανικό FDP (Frei Demokratische Partei, Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα) θα μπορούσε ελαφρά τη καρδία να χαρακτηριστεί, με βάση τη σημερινή του πολιτική γραμμή, εκφραστής του πιο γνήσιου νεοφιλελευθερισμού, που θα μπορούσε να είναι υπαρκτός. Η οικονομική κρίση του υπαρκτού, νεοφιλελεύθερης κοπής, καπιταλισμού που βρίσκεται σε εξέλιξη από το τέλος του περασμένου καλοκαιριού οδήγησε αρκετές δεξιές κυβερνήσεις να υιοθετήσουν μέτρα στήριξης τραπεζών και επιχειρήσεων, τα οποία έμοιαζαν να τις κατατάσσουν στο (μέχρι πρότινος τείνον να εξαφανιστεί) σοσιαλιστικό/κρατικιστικό ημισφαίριο της αστικής πολιτικής αρένας. Το FDP ήταν και είναι σε γενικές γραμμές αντίθετο με τα μέτρα αυτά. Πολύ περισσότερο: Όταν όλοι (δεξιοί και σοσιαλδημοκράτες (μέχρι πρότινος) νεοφιλελεύθεροι καθώς και τα αγαπημένα τους ΜΜE[1]) διακήρυσσαν περιπαθώς ότι ο καπιταλισμός, όπως τον ξέραμε τελείωσε, ότι ο νεοφιλελευθερισμός τα έφαγε τα ψωμιά του, ότι ένα νέο μοντέλο είναι αναγκαίο, το FDP (δια στόματος ενός από τα κορυφαία στελέχη του, του αναπληρωτή πρωθυπουργού της Βαυαρίας, Martin Zeil) συνέχιζε να κάνει διαπύρσιες ομολογίες πίστης στην ερωμένη, που κινδυνεύει να πεταχτεί στα αζήτητα: «ο νεοφιλελευθερισμός μας δείχνει τον (μοναδικό) δρόμο, που μπορεί να μας βγάλει από την οικονομική κρίση

Συνέχεια

the end of the world as we know it…

Posted in πολιτική, καθεστώς εκτάκτου ανάγκης, Uncategorized with tags , on Οκτώβριος 13, 2008 by maurochali

Η κατάρρευση των αξιών στις διεθνείς χρηματαγορές δεν κλονίζει μονάχα τους πακτωλούς δισεκατομμυρίων πάνω στα οποία κάθονταν ως τώρα οι διεθνείς μεγαλοσπεκουλαδόροι. Στον πανικό οι κυβερνήσεις χωρίς αιδώ μαζεύουν τα λεφτά των φορολογουμένων για να εξυπηρετήσουν την «έλλειψη ρευστότητας» των τραπεζών.   Τα ιερά και τα όσια της «νέας οικονομίας» κλονίζονται: ο Κρούγκμαν παίρνει το Νόμπελ Οικονομίας και ο Φουκουγιάμα πενθεί, μετανοημένος συνάμα κι αμετανόητος, για το τέλος της «Αμερικής ΕΠΕ«.

Ο Βαλερστάιν εκτιμά το πως ο καπιταλισμός πνέει πλέον τα λοίσθια.  Κι εμείς που ξέρουμε πως δεν αρκεί η αντικειμενική κρίση μα χρειάζεται κι ο υποκειμενικός παράγοντας για να ανατραπούν οι κυρίαρχες σχέσεις παραγωγής λέμε πως πρέπει μάλλον να αρχίσουμε επιτέλους να ετοιμαζόμαστε στα σοβαρά για τις μάχες που μέλλονται να’ρθούν στον κύκλο της ιστορίας που μόλις ανοίγει. Με λογισμό και μ’όνειρο. Μα για την ώρα, και πριν ακόμα αντικρύσουμε ό,τι μας περιμένει, μπορούμε να «νιώθουμε καλά» και να ξαναμουρμουρίζουμε που και που με χαιρέκακη απόλαυση το παλιό τραγουδάκι…

«5000 εθελοντικές αποχωρήσεις»

Posted in γαλλία, καθεστώς εκτάκτου ανάγκης, Uncategorized with tags , , , , on Σεπτεμβρίου 10, 2008 by maurochali

Το έκτακτο χτεσινό Διοικητικό Συμβούλιο της RENAULT ανακοίνωσε πως τα κέρδη της αυξήθηκαν κατά 34% μέσα σε ένα χρόνο, και πως ο κύκλος εργασιών της εταιρείας ανήλθε μοναχά για το πρώτο εξάμηνο του 2008 στο μυθικό ποσό των 21 δισεκατομυρίων ευρώ. Στην ίδια συνεδρίαση, το ΔΣ της Renault προέβλεψε παράλληλα πως, δοθείσης της οικονομικής κρίσης, μετά την θεαματική εκτατική ανάπτυξη της εταιρείας και την άνοδο των πωλήσεών της που την έχει φέρει στην 4η θέση των κατασκευαστών αυτοκινήτων ανά τον κόσμο, οι πωλήσεις πρόκειται να πέσουν την προσεχή περίοδο. Για να προετοιμαστεί, το ΔΣ της Renault εξήγγειλε ένα πρόγραμμα 5 με 6 χιλιάδων «εθελοντικών αποχωρήσεων από την επιχείρηση μέχρι τα μέσα του 2009».

«Είναι ένα μέτρο ισορροπίας ανάμεσα στους πόρους και τις αποδόσεις της επιχείρησης, κι είναι καλύτερα να το κάνουμε τώρα, που νιώθουμε μόλις τον άνεμο να δυναμώνει, παρά όταν η θύελλα θα μας έχει πια προλάβει«,

λέει ο Γενικός της Διευθυντής Carlos Ghosn.
Στην ίδια συνεδρίαση, το ΔΣ της Renault, λάνσαρε το νέο μοντέλο του Megane που είναι το πλεόν ευπώλητο της εταιρείας. Όμως, επειδή η «επιδείνωση του οικονομικού περιβάλλοντος είναι χειρότερη από εκείνο που περίμενε και ο πλέον απαισιόδοξος» το σχέδιο μειώνει δραστικά το προσωπικό σε όλες τις εργοστασιακές μονάδες που βρίσκονται σε γαλλικό έδαφος. Μια από αυτές, στο Sandouville, κλείνει τελείως καθώς το μοντελο που παραγοταν εκεί δεν πουλάει. Η Renault με επικεφαλής τον «κύριο» Ghosn  έχει επεκτείνει τα τελευταία χρόνια τη δράση της αγοράζοντας τη Dacia καθώς και το 44% της Nissan (της οποίας την παραγωγή αναδιοργάνωσε εκ βάθρων). Τα αυτοκίνητα χαμηλού κόστους που παράγονται στη Ρουμανία ή στην Ασία πουλιούνται πιο εύκολα από τα πιο «πολυτελή» αυτοκίνητα που παράγουν τα ακριβά εργατικά χέρια στην Ευρώπη: καιρός λοιπόν να ξεφορτωθεί η εταιρεία αυτό το περιττό βαρίδι που ενοχλεί την απογείωση των δεικτών της.

Τούτη η ιστορία, δεν αποκαλύπτει  τη ληστρική επιδίωξη του κέρδους, ή την περιφρόνηση των ανθρωπίνων ζωών που μπλέκονται στον «κύκλο εργασιών» της επιχείρησης: αυτά δεν είναι δα και τίποτα καινούριο, ιδιαίτερα στη Γαλλία όπου η «μεταφορά» παραγωγικών μονάδων είναι μια τακτική που ακολουθείται σταθερά εδώ και τρεις δεκαετίες.  Ανοιγει όμως ένα νέο κεφάλαιο στη σύγχρονη ταξική πάλη, με τη χρήση της «διεθνούς οικονομικής κρίσης» σαν εργαλείο «μετακύλησής» της όπως έλεγαν παλιότερα στις πλάτες των εργαζομένων, και δη σε μια ανθούσα επιχείρηση. Εγκαινιάζει με κυνισμό μια περίοδο κατά την οποία το διεθνοποιημένο κεφάλαιο θα προσπαθεί να μετατρέπει την κρίση του σε εργαλείο για τη μεγαλύτερη εκμετάλλευση των εργαζομένων στη δυτική «μητρόπολη» αλλά και στα ανατολικά Ελντοράντο όπου τρέχουν τώρα για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους.

Είναι μια ιστορία που μολις αρχίζει αφού στις 18 τρέχοντος, το ΔΣ της επιχείρησης θα ανακοινώσει κι άλλο κύκλο «εθελοντικών αποχωρήσεων» για τα ευρωπαϊκά εργοστάσια της επιχείρησης αυτή τη φορά. Οι εργαζόμενοι και (ακολουθωντας) τα επίσημα σωματεία ανακοινώνουν ήδη κινητοποιήσεις. Σε τούτη την κρίσιμη στροφή, η αλληλλεγγύη στους υπό απόλυση εργαζομένους της Renault θα είναι η πρώτη  σε έναν κύκλο αναμετρήσεων που μόλις ανοίγει,  «πριν καλά-καλά ξεσπάσει η θύελλα» που λέει κι ο «κύριος» Ghosn, που φαίνεται να ξεχνάει πως θύελλες θερίζει όποιος σπέρνει ανέμους.

για τα καρκινάκια του πλανήτη

Posted in πολιτική, εφημερίδες, καθεστώς εκτάκτου ανάγκης with tags , , , on Σεπτεμβρίου 8, 2008 by maurochali

Διαβάζεις, πριν λίγες ημέρες, στην Ελευθεροτυπία μια συνέντευξη του κ. Σκορδαλάκη, επίκουρου καθηγητή στο Wistar Institute της Φιλαδέλφειας, ο οποίος (προφανώς συμμετέχοντας ή καθοδηγώντας μια ερυενητική ομάδα, αυτό δεν καθίσταται σαφές) έκανε ένα βήμα πιο κοντά στην ανακάλυψη του τρόπου να χτυπιούνται αποκλειστικά τα καρκινικά κύτταρα στις αντικαρκινικές θεραπείες. Κλειδί ένα αντιγηραντικό ένζυμο, ανενεργό στα περισσότερα κύτταρα ενηλίκων, ενεργό όμως σε όλες τις μορφές των καρκινικών κυττάρων. Η τελομεράση. Η προσφορά του κ. Σκορδαλάκη, όπως προκύπτει από την συνέντευξη, είναι ότι η δομή αυτού του ενζύμου κατέστη περισσότερο κατανοήτη από ότι στο παρελθόν.

Ακούς σήμερα στο ραδιόφωνο ότι η Ισπανίδα  καθηγήτρια Maria Blasco, η οποία στο Αντικαρκινικό Ινστιτούτο της Μαδρίτης διεθύνει μια ομάδα επιστημόνων που εργάζεται πάνω στα τελομερή και την τελομεράση   βραβεύτηκε από το ίδρυμα Körber του Αμβούργου για την προσφορά της ομάδας της στην κατανόηση της λειτουργίας  της τελομεράσης.

Θυμάσαι την συνέντευξη, δεν θυμάσαι όμως να διάβασες λέξη ούτε στην ίδια την συνέντευξη ούτε στον πρόλογο του δημοσιογράφου Γ. Κιούση, για άλλες ερευνητικές ομάδες που ακολουθούν τον ίδιο δρόμο. Νομίζεις μάλιστα ότι θυμάσαι την αίσθηση που αποκόμισες, ότι ο κ. Σκορδαλάκης είναι μόνος στον κόσμο που  συνδέει την τελομεράση με την αντικαρκινική θεραπεία.

Ξαναδιαβάζεις την συνέντευξη. Είναι σαφές γιατί αποκόμισες αυτή την αίσθηση, όπως είναι επίσης σαφές ότι είσαι ηλίθιος που δεν την αμφισβήτησες, κι ας σε παρέσυρε το κείμενο προς τα εκεί. Και ως ηλίθιος εξακολουθείς να ρωτάς: Μα καλά γιατί δεν αναφέρθηκε ούτε ο ένας ούτε ο άλλος έστω με μισή πρόταση στο γεγονός ότι κι άλλοι ερευνητές, προφανώς πολλοί, δουλεύουν στον ίδιο δρόμο; Δεν είναι σημαντικό ως πληροφορία;

Η ίδια η συνέντευξη όμως, ο κ. Κιούσης έχει προνοήσει. Γιατί μετά τις καθιερωμένες γελοιότητες (υπερηφάνειες Ελλήνων που διαπρέπουν στο εξωτερικό, Καζαντζάκη για την δύναμη της θέλησης κ.λπ.) ακολουθεί η τελευταία ερώτηση:

Μέχρι σήμερα έχουν ενδιαφερθεί εταιρείες για την παραγωγή του φαρμάκου που θα απενεργοποιούσε την τελομεράση και θα λειτουργούσε πιθανώς κατά όλων των καρκίνων;

Η απάντηση του κ. Σκορδαλάκη είναι συνετή και συγκρατημένη. Η ερώτηση όμως εν προκειμένω είναι σημαντικότερη από την απάντηση. Μήπως και καταλάβουν κάτι ηλίθιοι σαν κι εμένα.

——————————-

Πίνακας με όλους τους επιστήμονες που συμβάλλουν στην έρευνα για την κατανόηση της τελομεράσης