Γαλλία: 38 (από 25) τα κατειλημμένα πανεπιστήμια, συνεχίζεται η απεργία

 

UPDATE2, 15/11, Και η σημερινή μέρα σαν τη χτεσινή στη Γαλλία:greve14nov.jpg
Παρά την προσπάθεια του γραμματέα της CGT να κλείσει την απεργία και να ανοίξει το δρόμο στις διαπραγματεύσεις ανά επιχείρηση, και το κάλεσμα της CFDT να προσέλθουν τα σωματεία στο τραπέζι, όλες οι συνελεύσεις των σιδηροδρομικών και των εργαζόμενων στο μετρό ήταν μαζικές και μέχρι τις 5 το απόγεμα πήραν απόφαση για συνέχιση της απεργίας. Παράλληλα, σε μια επίδειξη δύναμης, οι εργαζόμενοι στην EDF (γαλλική ΔΕΗ) της Ρουέν, έκοψαν για λίγες ώρες το ρεύμα επιλεκτικά στη γειτονιά όπου εδρεύουν όλες οι επιχειρήσεις «αιχμής», δηλώνοντας ρητά πως είναι σε θέση να ελέγξουν ή να μπλοκάρουν ανά πάσα στιγμή την οικονομική ζωή της χώρας. Ο Thibault (ΓΓ της CGT) πιεσμένος από τη βάση, αλλά και από τη δράση των ριζοσπαστικών σωματείων SUD που έχουν ισχυρές δυνάμεις στους σιδηροδρόμους, τα «μάζευε» το μεσημέρι λέγοντας πως η κυβέρνηση πρέπει να κάνει κι αυτή υποχωρήσεις. Παρά το τσουχτερό κρύο, οι διαδηλώσεις ήταν μαζικές σε όλη τη χώρα (Παρίσι, Λυών, Μασσαλία, Τουλούζ, Λιλ, Ρουέν και αλλού), με τη συμμετοχή κι άλλων σωματείων μισθωτών, ανέργων, φοιτητικών συλλόγων αλλά και μαθητών με κεντρικό σύνθημα «Étudiants, lycéens, chômeurs et salariés, c’est tous ensemble qu’il faut lutter» (Φοιτητές, μαθητές, άνεργοι και μισθωτοί, όλοι μαζί θα αγωνιστούμε). Μ’άλλα λόγια, ξανά το φάντασμα του ’95 στοιχειώνει τους εφιάλτες των κυβερνώντων: ένα κοινό πλαίσιο διεκδικήσεων που αφορά την απόσυρση του νόμου και την αύξηση των κονδυλίων για τα Πανεπιστήμια, την αύξηση μισθών και τα 37,5 χρόνια εργασίας για σύνταξη σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα αρχίζει ήδη να διαμορφώνεται στο δρόμο και τις γενικές συνελεύσεις.

Στο μεταξύ, στις σχολές, παρά τα πρωτοφανή για τη χώρα και σκανδαλώση λοκ-άουτ που επιβάλλουν με το έτσι θέλω οι πρόεδροι των Πανεπιστημίων που καλούν πια την αστυνομία σε κάθε πρωτοβουλία μαζικής διαδικασίας που παίρνουν τα φοιτητικα σωματεία, οι καταλήψεις απλώθηκαν σε 8 ακόμα Πανεπιστήμια ανεβάζοντας στα 33 τον αριθμό.

Στις δηλώσεις του ο Σαρκοζύ, αμετακίνητος, κάνει τον αμερικάνο λέγοντας πως «ξεκίνησα μια πολιτική μεταρρυθμίσεων που αλλού έχει εφαρμοστεί κι έχει πετύχει, είναι αναμενόμενο να υπάρχουν αντιδράσεις, αλλά είπα πως θα τις κάνω και θα τις κάνω.» Η αναταραχή όμως επεκτείνεται και η κοινωνική πόλωση που προκαλεί αυτή η θατσερική στάση της κυβέρνησης οξύνεται πλέον με τρόπο που δεν θα της επιτρέψει για πολύ να σφυρίζει κλέφτικα. Στην πρώτη μέρα η εικόνα μιας πόλης απάνθρωπης και βιαστικής είχε δώσει τη θέση της σ’εκείνη μιας πόλης ανθρώπινης όπου οι άνθρωποι συνομιλούν, βρίσκουν λύσεις συλλογικά και ζουν από κοινού. Ένα διάλειμμα θα πείτε. Ίσως, μα και μια πραγματική εμπειρία εναλλακτικής διαχείρισης του χρόνου και του χώρου που δεν θα εκβάλλει υποχρεωτικά σ’έναν πόλεμο όλων εναντίον όλων όπως ίσως θα ήθελε αυτή η κυβέρνηση… (to be continued…)

 

 

8nov.jpg

14/11:

Στο Παρίσι σήμερα κινείται 1 στους δέκα συρμούς μετρό. Και στη Γαλλία ένα στα 7 τρένα. 25 από τα 82 γαλλικά πανεπιστήμια, είναι αυτή τη στιγμή κλειστά από τους φοιτητές τους παρά τη σειρά προληπτικών μετρων που πήρε η κυβέρνηση και οι υποστηρικτές της με προληπτικά «διοικητικά κλεισίματα» απο τους προέδρους των πανεπιστημιίων (λοκ-άουτ αλά γαλλικά) και με βίαιες επεμβάσεις της αστυνομίας την περασμένη βδομάδα όσες φορές οι φοιτητές προσπάθησαν να βγουν από τα πανεπιστημιακά κτήρια και να διαδηλώσουν μέσα στις πόλεις.

Οι κινητοποιήσεις αφορούν το νόμο «για τις ελευθερίες και τις αρμοδιότητες των πανεπιστημίων», ένα νόμο που έρχεται να επενδύσει και θεσμικά εκπαιδευτικές πολιτικές δυο δεκαετιώνπου στοχεύουν στο κατά το κοινώς λεγόμενο Πανεπιστήμιο-επιχείρηση. Μετά από αλλεπάλληλες μειώσεις των κονδυλίων για την τριτοβάθμια εκπαίδευση και την έρευνα ο νόμος έρχεται πριν από όλα να άρει τα όποια απομεινάρια κοινωνικού ελέγχου υπήρχαν στη λειτουργία του Πανεπιστημίου. Χαρακτηριστικά, συρρικνώνει τα όργανα διοίκησης και δίνει υπερεξουσίες στους προέδρους και στα νέα ολιγομελή κογκλάβια των ΔΣ, οι οποίοι θα μπορούν όχι μόνο να εγκρίνουν προϋπολογισμούς κ.λπ. στις συνεδριάσεις τουα αλλά και να ιδρύουν νέα πανεπιστημιακά τμήματα! (θυμάται κανείς τα καθ’ ημάς ΠΣΕ αλήθεια;). Σύμφωνα με το κείμενο του νόμου εκείνοι που αποπέμπονται από τη σύνθεση των οργάνων διοίκησης είναι οι εργαζόμενοι στο Πανεπιστήμιο και οι φοιτητές προς όφελος των «τοπικών παραγωγικών φορέων» κι ακόμα δύο (2) τύπων τους οποίους θα επιλέγει το ΔΣ από μόνο του δίχως περαιτέρω διευκρινίσεις. Προφανώς, τα νέα τμήματα θα πρέπει να έχουν «ξεκάθαρα κριτήρια αξιολόγησης προγραμμάτων και διδασκόντων με βάση τις ανάγκες της αγοράς εργασίας».banderole16-mars2.jpeg

Ταυτόχρονα, ένα νέο πρόγραμμα δημιουργίας «πόλων έρευνας και ανώτατης εκπαίδευσης» στους οποίους τα πανεπιστήμια καλούνται «να συγχωνευθούν για να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητά τους και τη διεθνή τους προβολή»!

Όταν, εδώ και δυο εβδομάδες, ξεκίνησαν οι πρώτες συνελεύσεις από τα σωματεία της αριστεράς, δεξιές και «σοσιαλδημοκρατικές» εφημερίδες σαν το ‘Monde’ προσπάθησαν να στιγματίσουν τις «πραξικοπηματικές πρακτικές μερίδας της άκρας αριστεράς» που ως «περιοδεύων θίασος» προκαλεί αναταραχή στις σχολές εις βάρος της «πλειοψηφίας των φοιτητών» που θέλει να κάνει μάθημα. Οι πρόεδροι προέβησαν σε λοκ-άουτ όταν οι διοικητικοί υπάλληλοι και οι διδάσκοντες σε ελαστική εργασιακή σχέση (των οποίων η συμμετοχή στα όργανα διοίκησης πρακτικά καταργείται από το νέο νόμο) έκαναν συνελεύσεις από κοινού με τους φοιτητές κηρύσσοντας κατά τόπους απεργίες και από την πλευρά τους.

Όποιος ζει στη Γαλλία αυτόν τον καιρό, δυο πράγματα παρατηρεί στην καθημερινότητά του/της: την πανταχού παρουσία της αστυνομίας και την καταθλιπτική ομοφωνία, ακόμα και των παραδοσιακά σοσιαλιστικών mainstream εντύπων υπέρ της κυβερνητικής πολιτικής. Έξι μήνες μετά την εκλογή του ο Σαρκοζύ απολαμβάνει έτσι ακόμα μεγάλης «δημοτικότητας». Όμως εκεί που ήταν στο 70%, τον τελευταίο μήνα έχει πέσει ξαφνικά στο 55%. Παρ’όλα αυτά, κι ενόψει της σημερινής απεργίας στις συγκοινωνίες, τα χτεσινά πρωτοσέλιδα δυο δεξιών (Le Figaro-Les échos) και μιας σοσιαλδημοκρατικής (Le Μonde) ήταν -σε λίγο διαφορετικό τόνο βέβαια- μια δημοσκόπηση κατά την οποία το 55% των γάλλων είναι κατά των απεργιών.

Η απεργία αφορά τους εργαζόμενους στις δημόσιες συγκοινωνίες (σιδηροδρόμους, μετρό κλπ.) και την επίθεση της κυβέρνησης στα «προνόμια» του ασφαλιστικού και συνταξιοδοτικου τους συστήματος που προσπαθεί να εξομοιώσει με αυτό του υπολοίπου δημόσιου τομέα. Το ειδικό καθεστώς οφείλεται στα παραδοσιακά ισχυρά συνδικάτα αυτών των κλάδων και η επίθεση δυσφήμισης στο γεγονός πως οι κινητοποιήσεις τους παραδοσιακά έχουν κυριοολεκτικά το ρόλο της ατμομηχανής ανοίγοντας την όρεξη και σε άλλες κατηγορίες εργαζομένων.

Το σίγουρο είναι πως τίποτα δεν κινείται σήμερα στο Παρίσι θυμίζοντας έτσι για πρώτη φορά το Δεκέμβρη του 1995, όταν ο κόσμος μετακινούνταν μονάχα με τα πόδια ή με co-voiturages (κοινή διαδρομή με ΙΧ) κι έτσι 9 μήνες μετά είχε παρατηρηθεί ένα μικρό baby-boom. Αλλαγή στα δεδομένα της καθημερινότητας, ευκαιρία να διερευνηθούν με άλλο τρόπο οι δυνατότητες που αυτή προσφέρει έξω και πέρα από τη σύμβση της μισθωτής σχέσης εργασίας. Φέτος κανείς δεν ξέρει τί εγκυμονεί η επόμενη μέρα, το σίγουρο είναι πάντως πως ο Σαρκοζύ αντιμετωπίζει το πρώτο του σοβαρό bras de fer τόσο με τους νέους όσο και με τους εργαζόμενους, με τη «Γαλλία που ξυπνάει νωρίς», όπως έλεγε στην προεκλογική καμπάνια του. Αυτή τη Γαλλία την βρίσκει για πρώτη φορά μπροστά του.

update1: 3 το μεσημέρι. Το κράτος αντεπιτίθεται: εργοδότες και κυβέρνηση φαίνονται καλά προετοιμασμένοι για την απεργία. οι διοικήσεις των δημοσίων επιχειρήσεων στις οποίες κηρύχτηκε η απεργία δίνουν πτώση της συμμετοχής σε σχέση με την προειδοποιητική τη2 18ης Οκτωβρίου (62% από 75%). Ο γραμματέας της CGT έσπασε πρώτος τη γραμμή ενότητας της απεργίας προτείνοντας στην κυβέρνηση διαπραγμάτευση ανά επιχείρηση κι όχι συνολική όπως είχε αποφασιστεί από τους απεργούς. Τα ποσοστά που δίνουν τα σωματεία για τη συμμετοχή στην απεργία δεν εμφανίζονται ακόμα πουθενά, όμως οι πρώτες γενικές συνελεύσεις των σιδηροδρομικών ψηφίζουν συνέχιση και εμμονή στη γραμμή της συνολικής διαπραγμάτευσης. Παράλληλα, τα Πανεπιστήμια είδαν για πρώτη φορά επέμβαση της αστυνομίας υπό τα χειροκροτήματα και τις επευφημίες των αντι-καταληψιών που, μαζί με προέδρους των σχολών, κάλεσαν τις ειδικές δυνάμεις της Χωροφυλακής να βγάλουν έξω τους καταληψίες.

Δείτε αυτό το βίντεο, σήμερα το πρωί από την είσοδο του κτηρίου της Νομικής στο Πανεπιστήμιο της Nanterre, όπου χτες είχε παρθεί απόφαση για κατάληψη από συνέλευση 2000 φοιτητών. Όταν η αστυνομία χτυπάει κινητοποιήσεις και χειροκροτείται από κινητοποιουμένους απεργοσπάστες, μυρίζει φασισμός …

20071113nanterre01.jpg

Advertisements

12 Σχόλια to “Γαλλία: 38 (από 25) τα κατειλημμένα πανεπιστήμια, συνεχίζεται η απεργία”

  1. Καταπληκτικό ποστ. Και όπως έλεγε και η γιαγιά μου: «Ν’ αγιάσει ο στόμας σου!» Πέστα, γιατί έχουν γελοιοποιήσει κάθε σημασία, προκειμένου να μεγαλώσουν κι άλλο τα υπερκέρδη τους.

    ΥΓ: Αναφορικά με τα σχόλια και το πόσο μικρά βγαίνουν τα γράμματα σε αυτά – σε περίπτωση που κάτι τέτοιο δεν είναι πρόθεση του μπλογκάρχη – θα συμβούλευα να αλλαχθεί το template. Δέστε το και ως παράπονο αναγνώστη, που δυσκολεύεται να διαβάσει τα σχόλια. Ευχαριστώ.

  2. @exiled
    θα επανέλθουμε και στο ζήτημα των κινητοποιήσεων που μόλις άρχισαν και στο τι συμβαίνει στην εκπαίδευση με το νόμο της Pecresse (υπουργός ανώτατης εκπαίδευσης και έρευνας)…

    @ΥΓ. ευχαριστούμε για τη σύσταση, θα προσπαθήσουμε να αλλάξουμε το template. τα μικρά γράμματα δεν είναι στις προθέσεις της συντακτικής ομάδας (και όχι του μπλογκάρχη που δεν παίζει στα μέρη μας…:)

  3. Να συμπληρώσω στο ρεπορτάζ πως και η Γερμανία «ζει» τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις από μεριάς των κλειδούχων των σιδηροδρόμων στην ιστορία της. Ψιλά γράμματα βέβαια, μπροστά στις δημοσκοπήσεις…

  4. για μένα είναι πολύ ενδιαφέρον το γεγονός ότι ο Σαρκό, έχει αρχίσει να «εξαγοράζει» σιγά σιγά όλους τους σοσιαλδημοκράτες διανοούμενους.
    εξού και οι τίτλοι και οι θέσεις της Monde.

    και οι αντιδράσεις στη Nanterre επίσης.

    αυτό είναι και ανησυχητικό μάλλον.

    πάντως, δεν είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξη. Αυτό το 55% δεν είναι σκέτη φρίκη; Όσο φτιαχτό κι αν είναι -που θα είναι- είναι πολύ ρε παιδί μου…

  5. Πολύ καλό. Eμένα μου άρεσε περισσότερο η αισθητική. Pωσική Πρωτοπορία.

  6. link για τους γερμανομαθείς, σχετικά με την 62ωρη (!!!) απεργία τουν κλειδούχων στους σιδηρόδρομους, που τέθηκε σήμερα το μεσημέρι σε ισχύ.

  7. @ Exiled: η πολύμηνη κινητοποιήση του συνδικάτου GDL των σιδηροδρομικών (σε αυτό είναι οργανωμένοι οι μηχανοδηγοί στην μεγάλη τους πλειοψηφία) που φαίνεται ότι κορυφώνεται παρουσίαζει εξαιρετικό ενδιαφέρον από κοινωνική, συνδικαλιστική, δικαστική και οικονομική άποψη. Ετοιμάζουμε εδώ και λίγο καιρό ένα ποστ σχετικά, η δημοσίευση επίκειται.
    Υ.Γ. Δεν κοκκινίζεις από ντροπή, Εξόριστε, να στέλνεις ανυποψίαστο κόσμο στην ιστοσελίδα της Junge Welt; 🙂

  8. ο μπαμπάς της Μυρτώς Says:

    Εμένα μου άρεσε το σύνθημα για τον Πεταίν. Φαντάζομαι και σένα… Θεωρείται πολύ αριστερίστικο; Και απευθυνόταν στους μπάτσους ή στους δεξιούς φοιτητές απέξω; Αυτοί μάλλον ΔΑΠίτες μου έμοιαζαν παρά φασίστες.
    Λες να σκεφτόύμε κάνα σύνθημα στα ελληνικά για τον Μεταξά, που έχει γίνει και της μόδας τελευταία;

    Και το allez les bleus κάνω καλά που το συσχετίζω (με τα φτωχά γαλλικά μου) με το Forza Italia του Μπερλουσκόνι;

  9. @theokou
    ευχαριστουμε για την ενθάρρυνση επί του αισθητικού μας σκέλους! στόχος μας προφανώς η συζήτηση κι επί του περιεχομένου…

    @κροτκαγια
    έχεις δίκιο, αλλά ο Κουσνέρ (ΥΠΕξ), ο Στρως-Καν (πρόεδρος του ΔΝΤ) και άτομα σαν την Φαντέλα Αμάρα (Ni putes, ni soumises) δεν ήταν από πριν ούτε ακριβώς σοσιαλιστές, ούτε ακριβώς διανοούμενοι, εν πολλοίς δε είχαν τα χέρια τους λερωμένα με διάφορες βρώμικες δουλεές που δεν είναι της προοκειμένης. Κατά τ’άλλα πρόκειται για τη γύμνια της τρέχουσας σοσιαλδημοκρατίας.
    Ο Σαρκό προσπαθεί να έχει και την κυβέρνηση και την αντιπολίτευση στους κόλπους ενός μπλοκ που είναι υπό διαμόρφωση, και γι’αυτό είναι επιθετικό. Κι επίσης όλο αυτό αίρει βασικές σταθερές της «πολυφωνικής¨(και δη της γαλλικής) φιλελεύθερης ‘δημοκρατίας’ κι έτσι θυμίζει πολιτικά και κοινωνικά τον «ολοκληρωτισμό» στην καταγγελία του οποίου στηρίζει τη δύναμή του.

    @Μπαμπά της Μυρτώς
    ναι το σύνθημα θεωρείται αριστερίστικο (και βάλε), αν και από το νόμο περί ελέγχου DNA και μετά όλο και περισσότεροι το υιοθετούν.
    Ναι είναι αυτό που θα λέγαμε ΔΑΠίτες και σπάστες βασικά, όχι Λεπενικοί, αλλά αυτό είναι και το πιο επικίνδυνο ποιοτικά χαρακτηριστικό, το να μη ντρέπονται πια να χειροκροτούν την αστυνομική επέμβαση μέσα στο campus, και να μπαίνουν μετά θριαμβευτικά στο κτήριο. Γι’αυτό μιλήσαμε για φασισμό, γι’αυτή τη μαζική βάση επιθετικής στήριξης τέτοιων πολιτικών που εμφανίζεται πλέον απροκάλυπτα…
    το allez les bleus είναι το σύνθημα για την εθνική Γαλλίας και κατ’αρχήν και μάλλον φωνάχτηκε από τους πιο υποψιασμένους ειρωνικά, αλλά μάλλον οι σπάστες το υιοθέτησαν στ’αλήθεια… Επίσης πρόσεξες αυτούς που τραγουδάγαν τη Μασσαλιώτιδα; θυμίζω ότι εδώ περισσότερο κι από πολεμικό εμβατήριο είναι εθνικός ύμνος…

  10. Μήνυμα «επί προσωπικού» όπως λέμε «διαδικαστικού»!Χαίρομαι πολύ που σας συναντώ ξανά…Καλή συνέχεια!

  11. Εξαιρετικό ιστολόγιοδεν σας ήξερα. Ετοιμάζουμε ένα διάλογ εν όψει συνέδριου ΠΑΣΟΚ στο πλαίσιο της αυτοοργάνωσης των ιστολόγων για την προβολή νέων θέσεων πολιτικών. θα ήθελα πολύ να είσαστε ενήμεροι !!!!
    Δες τε και το http://koukios.wordpress.com
    kai to papanotas.wordpress.com

  12. @ ΝΙΝΑ
    Κι εμείς χαιρόμαστε ιδιαίτερα που μας βρήκες…

    @ Sotiris Koukios
    Τώρα τι να πούμε… Το σχόλιό σου -αν και επαινετικό- μας έριξε σε βαθιά περισυλλογή. Ή το πολιτικό στίγμα που εκπέμπουμε είναι πολύ ασθενές ή η σοσιαλδημοκρατία είναι σε τέτοιο (μαύρο) χάλι που ψαρεύει σε θολά νερά. Ελπίζουμε να ισχύει το δεύτερο. Σε κάθε περίπτωση -και στα πλαίσια ενός αυτοκριτικού αναστοχασμού- θα μας ενδιέφερε να μας πεις τι σε έκανε να πιστέψεις ότι μας αφορούν καθ’ οιονδήποτε τρόπο οι προσυνεδριακές διαδικασίες του ΠΑΣΟΚ. Γιατί η αλήθεια είναι ότι δεν μας αφορούν καθόλου.
    Και κάτι ακόμα: Ενώ μας φαίνονται ενδιαφέρουσες οι επικοινωνιακές δυνατότητες που παρέχει η μπλογκόσφαιρα, αδυνατούμε να κατανοήσουμε πώς δομείται η συλλογική ταυτότητα των bloggers. Αναρωτιόμαστε πώς είναι δυνατόν να θεωρεί κανείς ότι η χρήση ενός μέσου συγκροτεί ταυτότητα. Και εμμένουμε στις πραγματικές αυτοκαθοριζόμενες ταυτότητες που συγκροτούνται στη βάση συλλογικών αναζητήσεων και πρακτικών και που ως τέτοιες εκφράζονται και στο διαδίκτυο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: