ΠΑΣΟΚ, αυτό το μαγαζί…

pasok.jpgΕίναι μάλλον συνηθισμένο, ένα «κόμμα εξουσίας» που χάνει στις εκλογές να εισέρχεται σε εσωκομματικές διαδικασίες και να αλλάζει αρχηγό. Αλλά το ΠΑΣΟΚ, πεισμώνει πολύ όταν χάνει τις εκλογές, διεκδικεί εκρηκτικά τον χώρο που του κλέψανε, επιστρετεύει όλη την πολιτική του ευφυία για να βρει λύσεις μοναδικές: το ΠΑΣΟΚ, αν χάσει στις εθνικές εκλογές διοργανώνει στις δικές του εθνικές εκλογές. Ένας γνωστός ρώταγε στις αρχές της εβδομάδας, αν το ΠΑΣΟΚ βάζει αεροπλάνα για τις εκλογές. Δεν τον πείραζε, είπε, είτε με τον ΓΑΠ είτε με τον Μπένυ, και έκλεισε πονηρά το μάτι. Δεν ξέρουμε, αν εκμεταλλεύτηκε τελικά την περίσταση μα έχουμε κάποιους γνωστούς και φίλους που θα δώσουν τον οβολό τους (δυο ευρώ) σήμερα και θα ρίξουν και το κουκί τους. Όπως και να το κάνεις , το ΠΑΣΟΚ είναι κόμμα ιστορικόν, κι ιστορικής σημασίας είναι να συμμετέχει κανείς σε τετοια ιστορική διαδικασία.

Εμείς βέβαια, θες λόγω απόστασης θες γιατί δε μας αρέσει να ανακατευόμαστε με τα πίτουρα, δεν ψηφίζουμε σε αυτήν την εθνική διαδικασία. Καθότι όμως είναι τέτοια («εθνική»), δεν μπορούμε να αντισταθούμε τελείως στον πειρασμό να πούμε κι εμείς μια γνώμη.

Μια γνώμη για τί όμως; Θα θέλαμε για τις θέσεις των υποψηφίων όμως δεν μπορούμε.

Πασχίσαμε. Ξεκινήσαμε με βάση την υπόθεση, ότι, δεν μπορεί, ολόκληρες εθνικές εκλογές οργανώνουν, κοτζάμ προεκλογικές εκστρατείες με όλα τα (παραδοσιακά και hi-tec) ταρατατζούμ διεξάγουν, δεν μπορεί, θα υπάρχει πολιτική αντιπαράθεση. Και ψάξαμε. Ψάξαμε στο blog του προέδρου της σοσιαλιστικής διεθνούς. Πέρασαμε κι από εκείνου του ευτραφή φορέα ενός ιστορικού επωνύμου (βρήκαμε πως το υπερασπίζεται επιμόνως απέναντι στους υπονομευτές του). Κοιτάξαμε κι εκείνο του προπέρσινου υποψηφίου δημάρχου Αθήνας. Ρωτήσαμε επίμονα φίλους και γνωστούς που βρέθηκαν στην μία ή την άλλη περίσταση κοντά στον «πολιτικό λόγο» των υποψηφίων. Εις μάτην όμως. Γιατί δεν ανακαλύψαμε κάποια ευδιάκριτη πολιτική θέση. Διάφορα σοβαροφανή κι ωραιοφανή περί ανοιχτών κομμάτων, νέων πολιτικών λόγων και ηθικών, τα γνωστά περι μεγάλης προοδευτικής παράταξης. Τίποτα όμως για την ταμπακιέρα: για το καυτό θέμα του ασφαλιστικού, για τις σχέσεις εργασίας, για την εκπαίδευση. Τίποτα πέρα από τα γνωστά φληναφήματα.

Μ’αυτά και με κείνα, συμπαθήσαμε ειλικρινά έναν απογοητευμένο φαν του Βενιζέλου που του έκανε την επιτυχημένη πλάκα να αντικαταστήσει τη λέξη ΠΑΣΟΚ με τη λέξη ΝΔ στο ίδιο του το κείμενο των θέσεων του δελφίνου για το ΠΑΣΟΚ και να βγάλει ένα αξιόλογο αποτέλεσμα.

Αναρωτηθήκαμε: εντάξει η σοσιαλδημοκρατία διέρχεται κρίση σ’ολοκληρη την ήπειρο και δυσκολεύεται τα μάλα να διαμορφώσει μια στρατηγική που να διαφοροποιείται έστω κατάτι από αυτήν της δεξιάς. Είναι όμως κατάντια αυτή; Εντάξει και στην Ιταλία κάνουν εθνικές προκριματικές εκλογές αλλά εκεί τούτο γίεται στα πλαίσια μιας πολυκομματικής συμμαχίας με διαφορετικές τάσεις κι αντιλήψεις που αντιπαρατίθενται. Τούτο όμως;!

Ό,τι καταλάβαμε είναι πως το μόνο επίδικο είναι ποιός θα καταφέρει να κερδίσει τις επόμενες εκλογές για να ξανακαταλάβουν οι πράσινοι την αρχή. Ή μάλλον, κι επειδή η μακρόχρονη θητεία στη δημόσια διοίκηση έχει καταστήσει ρεαλιστικά τα στελέχη του κόμματος, ποιός θα κερδίσει τις μεθεπόμενες. Ο Σκανδαλίδης -εκ των προτέρων χαμένος- παίρνει θέση για μετά. Ο Βενιζέλος ξεκίνησε ντούρος και με το συγκρότημα Λαμπράκη στο πλευρό του, αλλά βρήκε μπροστά του πολλά παραδοσιακά στελέχη που στήριξαν το Γιώργο για να πετύχουν έτσι με ένα σμπάρο δυο τριγώνια: το χαρτί του Μπένι καίγεται αμέσως αφού μένει στην ιστορία ως ο μόνος που έχασε εκλογές από το Giorgos, ενώ το τελευταίος περιμένει τις επόμενες χαμένες εκλογές για να πάει σπίτι του. Μα είναι σοβαρά πράγματα αυτά;

Καταγγέλουμε κι αποχωρούμε. Πριν από αυτό όμως αφού μας έβαλαν ένα ερώτημα, ας το απαντήσουμε· έστω κι αν είναι το λάθος ερώτημα. Όχι τί λοιπόν αλλά ποιον.

Ε! λοιπόν όχι το Βενιζέλο, αυτός εκπροσωπεί το πιο δεξιό, το πιο αντιδραστικό, το πιο τεχνοκρατικό και αντιλαϊκό ΠΑΣΟΚ, αυτό που γνωρίσαμε από τότε που οι «εκσυγχρονιστές» αποφάσισαν να ξεφορτωθούν τα βαρίδια της παραδοσιακής λαϊκής βάσης και να επιτεθούν κατά μέτωπο στους εργαζόμενους και τη νεολαία.

Από συμπάθεια στα αουτσάιντερ θα είχε ενδιαφέρον να στηρίξει κανείς Σκανδαλίδη, αλλά υπάρχει μια αδιαφιλονίκητη αξία: ο Γιώργος Παπανδρέου. Αυτόν, αυτόν να ψηφίσετε παιδιά. Κατ’αρχήν γιατί τούτο είναι σύστοιχο με τις υπεραιωνόβιες αξίες του ελληνικού πολιτικού συστήματος: νεποτισμός και οικογενειοκρατία. Αυτός ο τύπος που δεν κατάφερε να πείσει κανένα και που έχει αρχίσει ήδη να ξηλώνει λίγο -λίγο την παραδοσιακή φυσιογνωμία του ΠΑΣΟΚ, σε αυτόν πρέπει να δώσουμε μιαν ακόμα ευκαιρία. Κι επειδή ακούσαμε πως κάποιοι φοβούνται πως θα μετατρέψει το Κίνημα εκ νέου σε προσωποκεντρικό κόμμα και πως, δοθείσης της μηδαμινότητάς του θα το οδηγήσει σε συρρίκνωση κι ίσως σε διάλυση, εμείς σας προτρέπουμε να τον ψηφίσετε παρ’όλα αυτά. Αξίζει. Αξίζει να δοθεί σε αυτόν τον πολλά παρεξηγημένο πολιτικό άνδρα η ευκαιρία να αφήσει στον τόπο παρακαταθήκη αντίστοιχη της οικογενειακής του ιστορίας, μια πραγματική υπηρεσία στον τόπο.

ΓΙΑΤΙ ΣΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΑΝ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΤΟ ΑΝΟΙΞΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ, ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΚΛΕΙΣΕΙ.-

Υ.Γ. Δεν πήγαμε στην συνάντηση των bloggers με τον Βενιζέλο. Ίσως τελικά γιαυτό να έχουμε αυτή την τόσο στενόμυαλη οπτική.

ΥΓ2 (κατόπιν εορτής «της δημοκρατίας») φαίνεται πως το πήραν πια πολλοί το μήνυμα: βλ. κι εδώ. κι εμείς δεν θα διεκδικήσουμε δα και και την πατρότητα της ιδέας. κοινό μυστικό ή αλλιώς χωριό που φαίνεται…

Advertisements

5 Σχόλια to “ΠΑΣΟΚ, αυτό το μαγαζί…”

  1. «το χαρτί του Μπένι καίγεται αμέσως αφού μένει στην ιστορία ως ο μόνος που έχασε εκλογές από το Giorgos, ενώ το τελευταίος περιμένει τις επόμενες χαμένες εκλογές για να πάει σπίτι του. »

    αχαχαχαχαχα!καλό!

    έγινε όντως τέτοια συνάντηση; έλεος!!!

  2. ο μπαμπάς της Μυρτώς Says:

    Μπορούσε βέβαια να το δει κανείς κι αλλιώς. Ότι Βενιζέλος άνοιξε το μαγαζί της «δημοκρατικής παράταξης», Βενιζέλος θα το κλείσει. Εν πάσει περιπτώσει, εγώ έχω άλλο πρόβλημα. Η Μυρτώ έχει κουκλάκι-δελφίνι, που το είχαμε βαφτίσει Ευάγγελο (ο δελφίνος). Πιστεύετε ότι μετά την ήττα ο Βενιζέλος, ως ο πρώτος που έχασε από τον Γιωργάκη, δεν παίζει πια; Και πώς πρέπει να πούμε το δελφίνι; Να του κάνουμε εγχείρηση αλλαγής φύλου και να το πούμε Αννούλα; Ούτε αυτή μου γεμίζει το μάτι…

  3. @κροτκαγια,
    δεν παρακολουθεις την επικαιροτητα βλεπω, αλλα καλά κάνεις γιατί βρωμάει…

    @ΜΠΑΜΠΑ ΤΗΣ ΜΥΡΤΩΣ
    κατόπιν ωρίμου σκέψεως η συντακτική ομάδα του μπλογκ απεφάνθη πως το πρόβλημα σου είναι ένας γρίφος και καλά θα κάνεις να εφοδιάσεις τη Μυρτώ με νέα κουκλάκια (κι αν δε θέλεις το δωμάτιο να μοιάζει ενυδρείο παίζουν κι άλλα ζώα στην πιάτσα…)
    τώρα, όσον αφορά την -κατά τ’άλλα εύστοχη- παρατήρηση για τη «δημοκρατική» παράταξη: πέρα απ’το ότι πάει λίγο μακριά η βαλίτσα και θα έπρεπε να μπουνε κι άλλοι στο παιχνίδι ( έχω ένα φίλο Πλαστήρα παρεμπιπτόντως, θα του πω να πάει για πρόεδρας) το σωστό για το Βενιζέλο είναι, πριν ο Giorgos κλείσει την πόρτα ως τελευταίος, να πάρει το Μάνο κλπ. και να πάει να κλείσει τους Φιλελεύθερους…

    ΥΓ. (απάντηση σε άλλο σχόλιο) κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να βελτιώσουμε την αναγνωσιμότητα των χαρακτήρων στα σχόλια

  4. Το Μάρτιο το ΠΑΣΟΚ πήγε σε συνεδριακή διαδικασία για να επικυρώσει το εκλογικό πρόγραμμά του, με το οποίο έδωσε τη μάχη και υπέστη πανωλεθρία. Τους τελευταίους 2 μήνες ελάχιστη κουβέντα έγινε για το πρόγραμμα αυτό. Να υποθέσω ότι συνεχίζει να γίνεται αποδεκτό από τα μέλη και τους φίλους του ΠΑΣΟΚ;
    Τουλάχιστον αυτό θα ήταν λογικό. Το αντίθετο θα έχρηζε ψυχολογικής διερεύνησης, ένα κόμμα δηλαδή μέσα σε 8 μήνες να ανατρέπει την (ομόφωνα) αποφασισμένη μέχρι σήμερα πολιτική του.
    Εκτός αν έχει επικρατήσει η άποψη, ότι καλό πρόγραμμα είναι το πρόγραμμα που φέρνει εκλογικές νίκες και όχι το πρόγραμμα που διαμορφώνει πολιτική στηριζόμενη σε ιδεολογία, κοινωνικά αιτήματα και στρατηγικούς αναπτυξιακούς στόχους.

    (περισσότερα στο 6 αναπάντητα ερωτήματα από την εκλογή προέδρου στο ΠΑΣΟΚ)

  5. (σχολιάζοντας και το κείμενό σου) η δεξιά μετάλλαξη έχει συμβεί καιρό τώρα… απλά με ΟΝΕ, χρηματιστήριο και Ολυμπιακούς παρήγε αποτελέσματα και συμμαχίες, πρόσκαιρες και εύθραυστες όπως φάνηκε, μα τώρα που βρέθηκαν στην αντιπολίτευση δυσκολεύονται (όσο κι η ΝΔ πριν) να διαμορφώσουν διακριτή στρατηγική. και είναι αλήθεια πως αν παρακολουθήσεις συζητήσεις φίλων ή μελών του ΠΑΣΟΚ, η επάνοδος στην εξουσία είναι το υπέρτατο επιχείρημα. ο βασιλιάς είναι γυμνός.
    Άσχετα λοιπόν με το αν θα κλείσει ή όχι το μαγαζί, το διαζύγιο του με τις αριστερές-λαϊκές παραδόσεις της μεταπολίτευσης μπορεί και πρέπει να ανοίξει δρόμους για νέες πολιτικές εκπροσωπήσεις των συμφερόντων της εργαζόμενης πλειοψηφίας…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: