παρθένο χιόνι

Δεν υπάρχει παρθένο χιόνι

Σκαρφαλώνεις, φτάνεις ψηλά, κοιτάς γύρω σου ανασαίνοντας βαθιά με φουσκωμένο στήθος και καμαρώνεις, τι σπουδαίος που είσαι, εσύ, που κατόρθωσες και ανέβηκες σε τέτοια ύψη, εσύ, ολομόναχος –: και όμως ανακαλύπτεις ίχνη στο χιόνι. Εκεί που έφτασες βρέθηκε κιόλας κάποιος άλλος, πριν από εσένα.


Αφοσιώνεσαι στον θεό. Αμφιβάλλεις για την πίστη σου. Απορρίπτεις κάθε κοσμοθεωρία. Ακούς τον γιατρό να σου λέει ότι έχεις καρκίνο στο στομάχι και ξέρεις: σου μένουν μόνο τέσσερα χρόνια ακόμα και μετά τέλος. Πιστεύεις σε μια γυναίκα. Αμφιβάλλεις γιαυτήν. Ζεις με δύο γυναίκες. Χάνεσαι μέσα στον κόσμο. Αποτραβιέσαι …

Και όλες αυτές τις εμπειρίες ζωής τις είχε ήδη βιώσει κάποιος πριν από εσένα· κάποιος είχε ήδη πιστέψει, αμφιβάλει, γελάσει, κλάψει, είχε σκαλίσει σκεφτικός την μύτη του, έτσι ακριβώς όπως εσύ. Πάντα υπάρχει κάποιος ήδη.

Μα αυτό δεν αλλάζει τίποτα, το ξέρω. Εξάλλου εσύ το ζεις για πρώτη φορά. Για σένα είναι παρθένο το χιόνι, που αντικρύζεις. Δεν είναι όμως, και η ανακάλυψη αυτή είναι την πρώτη φορά εξαιρετικά επώδυνη. Στην Πολώνια ζούσε κάποτε ένας φτωχός Εβραίος, δεν είχε χρήματα να σπουδάσει, το μυαλό του όμως ζούσε με τα μαθηματικά. Διάβαζε ό,τι μπορούσε να βρει, κάποια λίγα βιβλία, και μελετούσε, και σκέφτονταν, προχωρούσε μόνος του όλο και πιο πέρα. Και μια μέρα επινόησε κάτι, εφηύρε ένα εντελώς νέο σύστημα, και ένιωσε μέσα του: έχω βρει κάτι καινούργιο. Και όταν έφυγε από την μικρή του πόλη και ταξίδεψε, είδε καινούργια βιβλία, και αυτό που εκείνος είχε ανακαλύψει υπήρχε ήδη: ο διαφορικός λογισμός. Και πέθανε. Οι άνθρωποι είπαν: από φυματίωση. Δεν πέθανε όμως από φυματίωση.

Αν είσαι απομονωμένος φαίνεται ακόμα πιο παράδοξο. Εύκολα το πιστεύεις, ότι οι άνθρωποι μοιράζονται κοινές, δεδομένες εμπειρίες, όταν ζουν μέσα στο πλήθος. Αλλά όταν κανείς είναι τόσο μόνος όσο εσύ, όταν αφοσιώνεται στον διαλογισμό, όταν στοχάζεται τον θάνατο, όταν κανείς αποτραβιέται και πασχίζει έτσι να δει μπροστά –: τότε, θα πίστευες, ότι πατάς χώρες απάτητες από πόδι ανθρώπου. Και πάντα βρίσκεις ίχνη, πάντα κάποιος ήταν εκεί, και πάντα κάποιος έχει σκαρφαλώσει ακόμα πιο ψηλά από ότι εσύ θα μπορούσες ποτέ να σκαρφαλώσεις, πολύ πιο ψηλά ακόμα.

Μα τούτο δεν πρέπει να σε αποθαρρύνει. Σκαρφάλωνε, ανέβαινε, ανέβαινε. Μόνο που δεν υπάρχει κορυφή. Και δεν υπάρχει ούτε παρθένο χιόνι.

Kaspar Hauser, 1931

Kaspar Hauser ήταν ένα από τα τρία ψευδώνυμα / περσόνες που χρησιμοποιούσε ο ποιητής και σατιρικός συγγραφέας Kurt Tucholsky ως αρθρογράφος του εβδομαδιαίου περιοδικού Weltbühne. Ο Tucholsky, μαχητικός πασιφιστής και οξυδερκέστατος ανατόμος της ταραγμένης Γερμανίας του μεσοπολέμου αυτοκτόνησε 45 χρονών, στις 21 Δεκεμβρίου 1935 στην σουηδική του εξορία, αφήνοντας πίσω του ένα έργο από μικρά κείμενα και ποιήματα που σημάδεψε την πορεία της σάτιρας στην Γερμανία τον 20ο αιώνα και αποτελεί ακόμα σημείο αναφοράς.

Στην φωτογραφία παγετώνας στις νορβηγικές ακτές, στην θάλασσα του Barents. Αποτύπωση μιας στιγμής από το ταξίδι κάποιου καπετάνιου προς το Μουρμάνσκ, την πολυπληθέστερη πόλη του αρκτικού κύκλου.

Advertisements

2 Σχόλια to “παρθένο χιόνι”

  1. Χτες, μεταξύ κρασιού και μπύρας, μνημονεύθηκε το όνομά του από δύο γερμανούς της παρέας. Υπήρξε πραγματικά μοναδικός, μία κατηγορία από μόνος του. Δεν εντάχθηκε πουθενά, σε κανένα ρεύμα, μα με τόσο ταλέντο, ήταν δεδομένο πως θα στεκόταν αυτόνομο κέντρο αναφοράς στην ιστορία των γερμανικών γραμμάτων. Εξαιρετική επιλογή για ποστ.

  2. Πρωτοήρθα σε επαφή με τα κείμενά του, τυχαία, όταν σε ένα παλαιοβιβλιοπωλείο βρήκα τον μικρό τομο Panter, Tiger & Co. με το εντυπωσιακό κοκκινο-κίτρινο εξώφυλλο. Ξεφυλλίζοντας έπεσα πάνω στο «Τι επιτρέπεται στην σάτιρα», που καταλήγει με τον αφορισμό: «Τι επιτρέπεται στην σάτιρα; Τα πάντα». Το αγόρασα και το είχα διαβάσει μέσα σε πέντε ώρες. Μετά διάβασα για την βιογραφία του και έμαθα για την σημαντική του θέση στην γερμανική λογοτεχνία. Ίσως αξίζει τον κόπο να του αφιερώσουμε ένα ποστ. Από όσο ξέρω στην Ελλάδα είναι εντελώς άγνωστος. Και για την ιστορία του γερμανικού μεσοπολέμου αυτός και το τρομερό περιοδικό Weltbühne είναι η καλύτερη εισαγωγή. Και πολύ πιο πέρα …

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: