ΜΚΟ-απαγωγείς παιδιών ή η χρεωκοπία του «ανθρωπισμού»

ΤΣΑΝΤίλα: η «Κιβωτός της Ζωής»

Άνω-κάτω η Γαλλία αυτές τις μέρες από την είδηση της σύλληψης από τις αρχές του Τσαντ των μελών της οργάνωσης «Κιβωτός της Ζωής» («Arche de Zoé»), για απαγωγή και εμπορία παιδιών με πρόσοψη «children rescue», ήτοι τη διάσωση παιδιών από τη φρίκη του πολέμου του Νταρφούρ στη μεθόριο του γειτονικού Σουδάν με το Τσαντ. Οι λεβέντες της εν λόγω οργάνωσης που ιδρύθηκε πριν από τρία χρόνια (από πυροσβέστες και θιασώτες των ράλυ 4Χ4) με τις ευλογίες της γαλλικής κυβέρνησης με στόχο να οργανώσει ανθρωπιστικές αποστολές στα θύματα του τσουνάμι, πιάστηκαν κατά την επιβίβασή τους στο αεροπλάνο μαζί με 104 παιδιά που δήθεν «εκκένωναν» από τις επικίνδυνες ζώνες. Η κυβέρνηση του Τσαντ υποστήριξε πως στόχος τους ήταν να πουλήσουν τα ίδια τα παιδιά σε παιδεραστικά κυκλώματα έναντι ισχυρού ανταλλάγματος ή τα όργανά τους στα δίκτυα εμπορίας οργάνων για μεταμοσχεύσεις. Οι ίδιοι παρουσίασαν, προς υπεράσπισή τους, στοιχεία σύμφωνα με τα οποία είχαν πάρει απλώς επιταγές κάποιων δεκάδων χιλιάδων ευρώ από «ανάδοχες οικογένειες» που θα υιοθετούσαν τα παιδιά.

Η υπόθεση παραμένει σκοτεινή, διαμεσολαβούμενη από φήμες και δοξασίες που διασχίζουν αυτές τις μέρες το μηντιακό τοπίο στη Γαλλία. Μα το πιο εντυπωσιακό είναι πως σύσσωμος ο τύπος ενώ ασχολείται με το θέμα, στην ουσία περί άλλα τυρβάζει: το βασικό ερώτημα είναι αν το συγκεκριμένο επεισόδιο θα επηρρεάσει μια πρόσφατη συμφωνία για την αποστολή ευρωπαϊκής ειρηνευτικής δύναμης στον πόλεμο του Νταρφούρ. Η συζήτηση αδιαφορεί πλήρως για την ταμπακιέρα : το γεγονός δηλαδή πως διεθνείς απατεώνες τολμάνε, με τις ευλογίες μάλιστα της γαλλικής κυβέρνησης, να διοργανώνουν επίσημη, μαζική απαγωγή παιδιών από την περιοχή, με τη συνδρομή μάλιστα στο επιχειρησιακό τους πλάνο διεθνών οργανισμών όπως ο Ερυθρός Σταυρός!

h_4_tchadx1i1.jpg

Κι όλα αυτά σ’έναν από τους πιο βρώμικους από τους περιφερειακούς πολέμους που εξελίσσονται τούτη την ώρα στον πλανήτη. Ο πόλεμος του Νταρφούρ, όπου στη δεκαετία του 1980 ανακαλύφθηκαν πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου, διεξάγεται από τη χούντα του Χαρτούμ ενάντια σε τοπικές εξεγέρσεις που ζητάνε μεγαλύτερο μερίδιο από τα κέρδη της εκμετάλλευσης του μαύρου χρυσού, που αγοράζεται κατά 70% από την Κίνα. Η τελευταία με τη σειρά της κατασκευάζει όπλα στο Σουδάν, οπλίζοντας παράλληλα την κυβέρνηση καθ’όλη τη διάρκεια του εμφυλίου που είχε ξεκινήσει το 1983 για να λήξει επίσημα με μια συμφωνία το 2005. Ο εμφύλιος του Νταρφούρ είναι ένα τοπικό επεισόδιο γύρω από τα πετρελαϊκά κοιτάσματα, που έχει εμπλέξει όχι μόνο τις γείτονες χωρες, αλλά και το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, στον οποίο οι ΗΠΑ προσέφυγαν συχνά ζητώντας διεθνή ειρηνευτική δύναμη, σκοντάφτοντας όμως πάντα στο κινεζικό βέτο. Ο Σαρκοζί κατάφερε με μια διεθνή διάσκεψη που κάλεσε στο Παρίσι τον Ιούνη να αποσπάσει τη συμφωνία των μεγάλων και των γειτόνων για την αποστολή μιας Euroforce που πρόκειται να εγκατασταθεί στα σύνορα του Τσαντ με το Σουδάν τον επόμενο μήνα.

Και τώρα, αφού είχαν σταλεί 80 «ανθρωπιστικές» ΜΚΟ (εκ των οποίων 10 γαλλικές), κι είχαν όλα συμφωνηθεί για να πατήσει επιτέλους πόδι η χωρα-λίκνο της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στα πλούσια κοιτάσματα, ήρθαν αυτοί οι «ανεύθυνοι», όπως χαρακτηρίστηκαν επίσημα, για να χαλάσουν τη δουλειά; Ο Κουσνέρ, πάπας του ανθρωπιστικού κινήματος (ιδρυτής διαδοχικά των Γιατρών του Κόσμου και των Γιατρών Χωρίς Σύνορα) και νυν υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας βρέθηκε έτσι εκτεθειμένος και προσπαθεί να μαζέψει την κρίση καταδικάζοντας χλιαρά την «Κιβωτό», ενώ ο Σαρκοζί τα μαζεύει λέγοντας πως διαπραγματεύεται με το Τσαντ προκειμένου να «μην χάσει καμία πλευρά το πρόσωπό της».

Όμως, όταν η πολιτισμένη Δύση σφυρίζει κλέφτικα για έναν πόλεμο που έχει προκαλέσει από το 2003 200 χιλιάδες νεκρούς και την υποχρεωτική μετανάστευση 2 εκατομμυρίων ανθρωπων για τη μοιρασιά της πίτας των πετρελαιοπηγών ανάμεσα στους μεγάλους, κι όταν συζητάει αν οι λεβέντες των ΜΚΟ που έστειλαν ήθελαν να βιάσουν και να σφάξουν ή απλά να πουλήσουν τα παιδιά, τότε δεν έχει χάσει απλά το πρόσωπό της, έχει πλεόν ολοκληρωτικά απωλέσει το όποιο ηθικό επιχείρημα εκπροσωπούσε ο πολιτισμός της.

Κι ο σπάνιος αυτός συνδυασμός κυνισμού κι υποκρισίας στην υπόθεση των απηγμένων παιδιών του Τσαντ, δεν μπορεί παρά να μας προκαλεί χοντρή, μα πάρα πολύ χοντρή τσαντίλα.

Advertisements

2 Σχόλια to “ΜΚΟ-απαγωγείς παιδιών ή η χρεωκοπία του «ανθρωπισμού»”

  1. merci ‘anonymous’ file.
    lathos, atophma sovaron, ofeilomeno se kekthmenh taxythta. (exallou to arkhé metagrafetai etsi sth gallikh toulaxiston).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: