ορίζοντας την συναίνεση: κεντροδεξιά όνειρα σε ακροδεξιά κρεβάτια

Το ρεπορτάζ του κ. Φ. Καλλιαγκόπουλου σήμερα στην «Καθημερινή» προσφέρεται, νομίζουμε, για την πρώτη επαφή με τα ερωτήματα που απασχολούν την θεωρητικολογοτεχνική σχολή της θεωρίας της πρόσληψης.

Ο τίτλος «Συναινετική πρεμιέρα στη Βουλή από τον Δ. Σιούφα» δημιουργεί έναν πολύ συγκεκριμένο ορίζοντα προσδοκιών: περιμένεις μάλλον την περιγραφή μιας εκλογής προέδρου Βουλής, ο οποίος υπερψηφίζεται από βουλευτές όλων των κομμάτων. Η πρώτη πρόταση διαψεύδει αυτές αναγνωστικές προσδοκίες. Ο κ. Σιούφας ήταν «ενωτικός και συναινετικός» καθώς

…έστειλε μήνυμα διαρκούς συνεργασίας και διαλόγου με όλα τα κόμματα προς την κατεύθυνση επανόδου του Κοινοβουλίου στο κέντρο της παραγωγής πολιτικής, αλλά και της ουσιαστικής αναβάθμισης του ρόλου του βουλευτή.

Αναρωτιέται κανείς τι άλλο θα μπορούσε να κάνει ο νεοεκλεγμένος πρόεδρος της Βουλής. Να πει ότι δεν θα αφήνει κανέναν άλλον να μιλήσει εκτός από τους βουλευτές της ΝΔ ή ότι θα κάνει τα πάντα για να υποβαθμιστεί ο ρόλος του βουλευτή και θα ξωπετάξει το Κοινοβούλιο από την διαδικασία παραγωγής πολιτικής, αντικαθστώντας το αποκλειστικά με την Ρηγίλλης και την ΓΑΔΑ;

Μέχρις εδώ όλα καλά: δημιουργία ορίζοντα προσδοκιών και άμεση διάψευσή του, με την χρήση του μέσου της ειρωνείας. Υπόδειγμα εισαγωγικής άσκησης συνέταξε ο συντάκτης. Τα δύσκολα αρχίζουν με την δεύτερη πρόταση:

Ο κ. Σιούφας εξελέγη χθες σε πανηγυρική συνεδρίαση εξασφαλίζοντας 158 ψήφους, έξι δηλαδή ψήφους περισσότερες από την εκλογική δύναμη της Ν.Δ., οι οποίες κατά δήλωση του προέδρου του ΛΑΟΣ ήλθαν από τις τάξεις του.

Εδώ η φοιτήτρια / ο φοιτητής καλείται να δείξει τι πραγματικά αξίζει. Έχοντας αποθηκεύσει στον αναγνωστικό μας ορίζοντα εκείνο το «συναινετική» χρωματίζουμε τα της εκλογής του κ. Σιούφα με ακροδεξιά στήριξη αναλόγως. Κάτι που δεν θα μπορούσε να ονομαστεί ποτέ «συναίνεση», παίρνει το χρώμα της. (Φέρνει προς μαύρο – καφέ, όχι απραίτητα αυτό που θα ονομάζαμε συναινετικό χρώμα, αλλά αυτό ακριβώς είναι το θέμα.)

Διαβάζοντας το ρεπορτάζ διαπιστώνει κανείς ότι βασικό θέμα του είναι τα της εκλογής του κ. Σιούφα: η πιθανή διαρροή ψήφων από την ΝΔ, οι καυχησιές του Καρατζαφύρερ και του Αδώνιδος που τιμούν την ανεξαρτησία των βουλετών τους, η σημασία της στήριξης κλπ. Λογικό, καθώς βασικό του θέμα, δεν θα μπορούσαν να είναι οι «συναινετικές» κοινοτοπίες του νέου προέδρου. Προς τι λοιπόν ο τίτλος; Λογικά θα περίμενε κανείς κάτι του τύπου: «ΝΔ και ΛΑΟΣ υπερψηφίζουν τον Σιούφα ως πρόεδρο της Βουλής.» Αντ’ αυτού «συναινέσεις».

Δεν θα διανοούνταν βεβαίως ο κ. Καλλιαγκόπουλος να ονομάσει ευθέως την εκλογή συναινετική. Παίζει όμως ένα θαυμάσιο παιχνίδι με τους αναγνωστικούς ορίζοντες προσδοκιών.

Φοβόμαστε ότι το μεθεπόμενο βήμα θα μπορούσε να είναι πηχιαίος τίτλος: «Πλατιά συναίνεση για το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο». Και με αυτή να εννοούνται όλοι οι βουλευτές της ΝΔ και της ακροδεξιάς της πτέρυγας.

Μήπως παραλογιζόμαστε παίζοντας; Ε, τότε για μεγαλύτερη σοβαρότητα εδώ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: