το βαθύ κράτος αντεπιτίθεται: για την απόσυρση του βιβλίου ιστορίας 6ης δημοτικού

Να λοιπόν που το περίφημο βιβλίο ιστορίας μας αφήνει χρόνους, πριν προλάβει να διανεμηθεί. » Θρίαμβο» και «διαπιστευτήρια της ακραιφνούς δεξιάς ορθοδοξίας» πρόλαβε να καταγγείλει το ένα εκ των κομμάτων της κοινοβουλευτικής αριστεράς. Καμιά αντίρρηση λέμε εμείς, η Γιαννάκου η κούτσικη πήρε πόδι από την εκλογική της βάση για την τόσο εφεκτική της στάση απέναντι στο «νεοραγιαδισμό» αλλά και τους «ταραξίες» που τόλμουν ακόμα να προβάλλουν αντίσταση εναντίον του οργανωμένου κράτους. Κι έπειτα ΠΑΣΟΚ και λοιποί συγγενείς μιλούν ξανά για «προχειρότητα» και για κυβέρνηση που λειτουργεί με γνώμονα το «πολιτικό κόστος». Σοβαρά;!, αναρωτιέται ο κοινός νους, μα τότε γιατί δεν το έκαναν πριν από τις εκλογές;;


Γιατί ο Στυλιανίδης που πήρε τη σκυτάλη, είχε φροντίσει να επισημάνει ήδη από την παραμονή των εκλογών πως το επίδικο στην κουβέντα για το βιβλίο δεν ήταν αν θα υπερισχύσει μια «προοδευτική» ή μια «συντηρητική» αντίληψη για την ιστορία του έθνους, αλλά ‘η «μετριοπαθής» ή η «σκληρή» ταχτική στο θέμα των σχέσεων ΕΕ (και Ελλάδας)-Τουρκίας. Άρα με την απόσυρση του βιβλίου, ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών, αυτός ο θιασώτης της χριστιανικής Ευρώπης, θέλει να πετύχει μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια :
α) προαναγγέλλει από το νέο του πόστο την ευθυγράμμιση και της Ελλάδας στο νέο Ευρωπαϊκό δόγμα της μη διεύρυνσης υπό διαμόρφωση μετά την πρόσφατη ανοιχτή στροφή του γαλλογερμανικού άξονα, τη νίκη του Τουρκοφάγου Σαρκοζί και τις αντι-Ιρανικές εκρήξεις του Κουσνέρ. Και θα έχει σε αυτό άξιους συνεργάτες όλον τον εσμό του βαθέως τε και ρηχού κράτους (βλ. ξανά πολιτικούς, δασκάλους, παπάδες και χωροφύλακες) που συσπειρώθηκαν γύρω από τον «υπερ πάντων αγώνα».
β) πατώντας στα συντηρητικά αντανακλαστικά της αθάνατης λαϊκής δεξιάς, σαλπίζει έτσι προσκλητήριο συσπείρωσης σε όλη τη γραμμή του μετώπου της κυβερνητικής πολιτικής στην εκπαίδευση, που θα προσπαθήσει να εφαρμόσει, δια πυρός και σιδήρου καθώς φαίνεται, αξιοποιώντας ταυτόχρονα και τις προνομιακές του διόδους στους εκπαιδευτικούς μηχανισμούς (βλ. και προηγούμενο ποστ).

ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ: Ο Παπαρρηγόπουλος δεν κινδύνευσε ούτε στιγμή. Το βιβλίο της ΣΤ’ δημοτικού ΔΕΝ εισήγαγε καμιά ουσιώδη αλλαγή στον πυρήνα της εθνικής αφήγησης περί αδιάσπαστης συνέχειας του ελληνικού έθνους κ.τ.ό. Επρόκειτο απλά για ένα update του ψυχροπολεμικού εθνικού αφηγήματος (όταν η χώρα ήταν «σύνορο» του «ελεύθερου -λέμε τώρα…- κόσμου») στα σύγχρονα γεωπολιτικά πλαίσια όπου η χώρα βρίσκεται στην αιχμή του δόρατος μιας καλπάζουσας καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, υφιστάμενη έτσι τα κέρδη αλλά και τις ζημίες. Παράπλευρες απώλειες αυτού του εγχειρήματος ήταν λοιπόν η αφαίρεση κάποιων προφανών ιστορικών ψευδών με τα οποία μπουκώθηκαν οι πατεράδες μας οι παππούδες μας κι εμείς (π.χ. κρυφό σχολειό), η ένταξη στην επίσημη αφήγηση της κοινωνικής ιστορίας (από ένα κράτος που έχει συγκροτηθεί σε πόλεμο με την κοινωνική πλειοψηφία) και η άμβλυνση κάποιων ακραίων εθνικιστικών διατυπώσεων.

Παρ’όλα αυτά, για τον ανυποψίαστο τηλεθεατή, το επίδικο φάνηκε συχνά να είναι «ιστορική μνήμη ή αμνησία», «ιστορική αλήθεια ή ψευδος». Και σε τούτο υπήρξε συνένοχη ΚΑΙ η επίσημη αριστερά καθώς και οι αυτόκλητοι εκπροσωποι του προοδευτικού πατριωτισμού. Στις πιο αστείες εκδοχές τους σκιαμάχησαν με κορώνες περί «νατοκεμαλικής σκευωρίας».

Στις πιο σοβαρές και συζητήσιμες, επιχείρησαν να ανασύρουν το πολυκαιρισμένο οπλοστάσιο του αριστερού πατριωτισμού, χρήσιμο ίσως σε καιρούς κατοχής κι αντίστασης ή πολιτικής παρανομίας, χαρακτηριστικά ανεπαρκούς όμως για να διαμορφώσει μια συνολική αντίληψη που να φεύγει από τα όρια μιας αναδίπλωσης σε παραδοσιακές ταυτότητες, που, όσες προοδευτικές πινελιές κι αν του βάλεις, παραμένει σήμερα το ακόμα αξεπέραστο όριο κινημάτων με κατά τ’άλλα επαναστατική δυναμική.

Μπορούν τώρα να δρέψουν τους καρπούς μιας αντιπαράθεσης στην οποία, κατά τα φαινόμενα, στάθηκαν λίγοι. Εμείς από εδώ «ούτε κλαίμε, ούτε γελάμε». Θυμίζουμε μονάχα πως μπορεί να έκλεισε σήμερα το θέμα του σχολικού εγχειριδίου της ιστορίας, η ιστορία όμως δεν τελειώνει εδώ: πολύ απλά γιατί είναι ακόμα εδώ οι χιλιάδες που μπλόκαραν (προσωρινά) πέρσι με απεργίες και καταλήψεις την εκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης, αυτοί που την ανάγκασαν να συνάψει σήμερα συμμαχία με τις πιο φαιές δυνάμεις του εθνικού στρατοπέδου. Και έχουμε πολλούς λόγους να πιστεύουμε πως δεν έχουν ακόμα πει τον τελευταίο τους λόγο…

Επιφυλασσόμαστε ωστόσο και συνάμα δεσμευόμαστε για τη συνέχιση μιας συζήτησης που θα λαμβάνει υπόψη της το σύνολο των κοινωνικών, πολιτικών και στρατηγικών αντιθέσεων που καθορίζουν τη ματιά των σύγχρονων κοινωνιών για το παρελθόν. Με την ελπίδα, και την πεποίθηση πως είναι δυνατόν η ιστορία να εντάσσει στην οπτική της την απελευθερωτική κι επαναστατική εμπειρία και σκέψη του παρελθόντος, δίχως να χρειάζεται να δανειστεί τα όπλα που οι κυρίαρχοι μεταχειρίζονται για να κατασκευάσουν «εσωτερικούς εχθρούς» κι ασύμμετρες απειλές…
Υ.Γ. βλ. κι εδώ ως μια πρώτη αλλαγή σκυτάλης

Υ.Γ.2 Επειδή η κουβέντα όπως φαίνεται ξανάνοιξε, και δη προς επίρρωσιν των επιχειρημάτων μας, παραπέμπουμε χαρακτηριστικά σε μια πρώτη αντίδραση «εξ αριστερών» εδώ, και στο σχόλιό μας:

Είναι να αναρωτιέται κανείς πως είναι δυνατόν να γίνονται τέτοια αμαλγάματα περί αναθεωρητισμού φιλοναζί (σ.σ. σε σχέση με την ιστοριογραφική «θέση» του βιβλίου) κλπ, όταν η άποψη που εκφράζεται από το κείμενο σας πανηγυρίζει μαζί με τα πιο γκρίζα φαντάσματα της εθνοκαπηλείας…σύντροφοι. επικίνδυνα πράγματα όπως και τα αμαλγάματα όποιου αριστερού κράτησε κριτική στάση απέναντι στο βιβλίο, και που ΟΧΙ, δεν ταυτίζεται με τις απόψεις σας, ούτε με τους σημερινούς πανηγυρισμους προς χάριν του υπουργού… τόσο που να φοβάται κανείς να αντιταχθεί, μηπως θεωρηθεί “ιδεοληπτικός” ή “λιακικός”.
Μια συζήτηση που θα μπορούσε να ανοίξει στην κοινωνία και που είναι κρίμα να εξαντλείται στο ζήτημα του σχολικού εγχειριδίου, ωσαν η αριστερή άποψη για την ιστορία ή παρέμβαση στη συλλογική μνήμη να ανατίθεται αποκλειστικά στο κράτος και στο σχολικό εγχειρίδιο…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: