για τον Θόδωρο Αγγελόπουλο

Με τα Λάβαρα

Oh, les oiseaux qui baignent notre terre!

Si je n’ avais la foi

J’ aimerais mieux mourir,

Mais ils chantent

Et je chante avec eux.

4.12.1939

Σε ποια θάλασσα θ’ ανθέξει η ζωή μου

Σε ποια πλημμύρα;

Πάνω στη θάλασσα εγώ τραγουδώ

Μα δε χορταίνω

Πάνω στη θάλασσα ο θάνατος

Έχει παλμό δικό μου

Και τρέχει με τα λάβαρα

Όταν εγώ σωπαίνω.

Γ. Σαραντάρης (Στους φίλους μια άλλης χαράς, 1940)

υγ. Τώρα που ο Τεό έφυγε για τη δική του αιωνιότητα (πόσο μακρά ο χρόνος θα δείξει), εμείς εδώ του χρωστάμε ακόμα μια μέρα. Εκείνη τη μέρη που μπορεί να κάνει τον τροχό να γυρίσει πάλι, αύριο.