9 Νοεμβρίου 1989
Wir sind das Volk.
ή μήπως
Wir sind ein Volk.*
Από τα οριστικά άρθρα στα αριθμητικά είναι, κάποτε, ένα αχανές βηματάκι. Αρκεί να κατέχεις την, όπως έγραφε κάποτε κι ο Μ. Αναγνωστάκης, αριθμητική των ιδεών.
Είναι όμως μόνο τα άρθρα και τα αριθμητικά το θέμα;
http://muller-kluge.library.cornell.edu/de/video_transcript.php?f=109
http://www.dradio.de/dkultur/sendungen/laenderreport/1031727/
* «Εμείς είμαστε ο λαός.» / «Είμαστε ένας λαός.» Το πρώτο σύνθημα κυριάρχησε στις διαδηλώσεις στην Λειψία και το Βερολίνο το φθινοπώρο του 1989. Το δεύτερο σύνθημα, μικρή μα κρίσιμη παραλλαγή του πρώτου, ακούστηκε για πρώτη φορά μαζικά στη διαδήλωση της Λειψίας στις 20 Νοεμβρίου 1989. Από την μικρή έρευνα, στην οποία στηρίζεται το ραδιοφωνικό χρονογραφήμα, που διαβάζετε στο δεύτερο λινκ, προκύπτει ότι σε όλες του τις εμφανίσεις πριν την 20η Νοεμβρίου το σύνθημα «Είμαστε ένας λαός» απευθυνόταν στις δυνάμεις ασφαλείας, καλώντας τες να συμπαραταχθούν με τους διαδηλώτες ή τουλάχιστον να μην επιτεθούν πυροβολώντας.
Σύμφωνα με τον σύγχρονο επίσημο πολιτικό λόγο το σύνθημα καθαγιάζει την «ένωση» της ανατολικής με την δυτική Γερμανία, με τον τρόπο που αυτή πραγματοποιήθηκε.
Η οδύνη της απόστασης από αυτό που συμβαίνει στην πόλη που μας μεγάλωσε κι οι δεσμοί οικειότητας με την ορμή και την οργή που ως τώρα έμεναν κρυμμένες κάτω από την επιφάνεια, αθέατες σε όσους «δεν είχαν μάτια για να βλέπουν», οδήγησαν τη μνήμη μας σε τούτα τα λόγια, γραμμένα προτού ακόμα εμείς φτάσουμε στα “δεκαπέντε-δεκαεφτά” μας χρόνια, σ’έναν καιρό που δεν ήταν ακόμα και που είναι ήδη εδώ.
